Gezant

Vanwege studiedag van de meesters en juffen, is de school op mijn opadag gesloten en gaan we, net als lang geleden, koffie en limonade drinken op ons destijds vaste adres. Liam (9), Elin (6) en Sophie (4) worden met veel ‘zooo lang niet gezien’ begroet en laten op rij weten hoeveel jaar ze inmiddels zijn.

Achterin de zaak blijkt een winkeltje met knuffels, spellen en snoep opgepopt, waar ze alle drie al snel in verdwijnen. Tot Liam even later naar me terugkomt.
‘Ik heb een vraag’, zegt hij.
‘Oké…’
‘Wat zou een klein dingetje uit dat winkeltje mogen kosten?’
‘Ehm…’
‘Dus zeg als je iets keer drie doet en dan, wat is dan het maximum?’
‘Eigenlijk…’, probeer ik.
‘De meiden willen het weten’, lacht hij verontschuldigend.
‘Jullie hebben toch zakgeld?’
‘Klopt’, zegt hij met alle redelijkheid in zijn stem. ‘Maar we weten niet hoeveel.’
‘Ja jeetje’, zeg ik, ‘wat kosten die dingen daar dan?’
‘Zo’n knuffel?’, vraagt hij meteen ter zake. ‘Veertien. Maar dat is een grote. Er zijn ook kleine.’
‘En wat kosten die dan?’, vraag ik.
‘Dat weet ik niet’, zegt hij. ‘Wat vind jij goed?’
‘Tsja…’, zeg ik, aangeland waar hij me uit naam van zijn zussen hebben wil. ‘Drie euro of zo? Vier?’

Voor ik er verder over na kan denken, laat hij me aan mijn koffie en loopt terug naar het winkeltje.
‘Opa, kom je even?’, roept hij even later vanuit de verte.
Met zijn drieën staan ze dicht rond een mevrouw achter haar kassa. Alle drie een plastic poppetje in hun hand. Liam een groene dino, Elin en Sophie een roze-met-witte eenhoorn. De mevrouw kijkt een beetje onzeker naar mij.
‘Ze zeiden dat het goed was?’
Ik knik en haal mijn betaalpasje tevoorschijn.
‘Hoeveel is het?’ vraag ik.
‘Vier vijftig’, zegt ze en bliept de dierfiguurtjes haar administratie uit.
‘Het mocht eigenlijk tot vier, maar ik dacht dat vijftig cent meer nog wel kon’, zegt Liam er meteen bij.

Hij laat zijn dino aan mij zien. Aan de zijkant zit een knopje. Wanneer hij daarop duwt, klapt de bek van het ding open. Daarbinnen zit een lolly.
‘Leuk hè?’, zegt hij.

Ik geloof niet dat ik een keus heb en leg mijn pas op het pinapparaat.