Eng

Ze is groot genoeg om, net als haar oudere broer en zus, bij opa en oma te logeren. Vindt kleindochter Sophie (3). Sterker, ze is boos dat er voor haar geen plek is gereserveerd in het logeerschema van de meivakantie. Dus doen we dat alsnog. Punt is alleen dat ze óók vindt dat blijven slapen eigenlijk voor haar té eng is. Dus komt ze zelf met een even simpele als doeltreffende uitweg uit dit dilemma: ze gaat een dagje bij opa en oma logeren zónder slapen. Op die manier is het, zoals ze het zelf zegt, wel eng en niet eng tegelijk. Goed genoeg om de stap te wagen.

Dus zitten we ’s morgens samen in de trein voor de grote reis ver weg van huis. Allebei met een rugtas vol knuffels die per se allemaal met haar mee moesten, een voorleesboek om de tocht wat korter te laten voelen, koekjes voor de troost en een fles water voor de dorst. Met haar kleine beentjes beklimt ze dapper de stationstrappen en met een grote sprong neemt ze de hindernis tussen treinuitstap en perron. Om midden in de huiskamer van opa en oma stil te vallen. Beduusd. Veel vaker geweest, bedenk ik, maar nog nooit alleen.

Ik geef haar een hand om samen het huis met nieuwe ogen te bekijken.
‘Hier is de gang, met alle boeken…’
‘Huhuhmmm…’, knikt ze.
‘De wc, kijk met hier het lichtknopje…’
Ze inspecteert met kennersblik de bril en keurt die met een nieuw knikje goed.
‘De slaapkamer…’
‘Jaaa…’. Ook in orde.
‘En dan gaan we hier de hoek om en kijk: dan zijn we weer terug in de kamer!’

Wanneer we door de keuken lopen om daar te komen, wijst ze op de koelkast.
‘Die hebben we thuis ook!’, zegt ze. Verheugd.
En zo ontdekt ze gaandeweg steeds meer.
‘Onze hagelslag!’, roept ze blij.
Stroop! Aardbeitjes in net zo’n bakje dat Albert Heijn altijd bij papa en mama komt brengen. Haar eigen melk! Op mijn telefoon het roodzwarte logo van Netflix! Het duplopaard tussen het speelgoed! Precies zoals in haar eigen huis. Als uit de kist ook nog het roze varkentje van thuis tussen de rode en gele blokken opduikt, weet ze het opeens helemaal zeker.
‘Ik vind logeren niet meer eng!’

Ze pakt een vel papier en een emmertje met viltstiften uit de kist met tekenspullen. Aan de slag.